منوی اصلی

خیانت در احادیث

خیانت در احادیث

خيانت :

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

أربَعٌ لا تَدخُلُ بَيتا واحِدَةٌ مِنهُنَّ إلاّ خَرِبَ و لَم يَعْمُرْ بِالبَركَةِ :

الخِيانَةُ  و السَّرِقةُ  و شُربُ الخَمرِ  و الزِّنا .

چهار چيز است كه يكى از آنها به خانه اى درنيايد ، مگر اين كه آن خانه ويران شود و روى بركت را نبيند :

خيانت ، دزدى ، شرابخوارى و زنا.

( الأمالي للصدوق : ۴۸۲/۶۵۲ )

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

لَيسَ مِنّا مَن خَانَ بالأمانَةِ .

از ما نيست كسى كه در امانت خيانت كند .

( بحار الأنوار : ۷۵/۱۷۲/۱۴ )

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

 لَيسَ مِنّا مَن خانَ مُسلِما في أهلِهِ و مالِهِ .

از ما نيست كسى كه نسبت به زن و مال مسلمانى خيانت ورزد .

( الاختصاص : ۲۴۸ )

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

المَكْرُ و الخَدِيعَةُ و الخِيانَةُ في النّارِ .

حيله گرى و فريب و خيانت در دوزخند. 

 
( الجعفريّات : ۱۷۱ )
 
امام على عليه السلام :
 
الخِيانَةُ أخو الكَذِبِ . 
 
خيانت، برادر دروغ است.
 
غرر الحكم : ۲۷۹ )
 
امام على عليه السلام :
الخِيانَةُ ، غَدْرٌ . 
 
خيانت، عهد شكنى است .
 
( غرر الحكم : ۱۰۷ )
 
امام على عليه السلام :
الخِيانَةُ  ، صِنْوُ الإفْكِ . 
 
خيانت ، همزاد دروغ و بهتان است .
 
( غرر الحكم : ۷۳۸ )
 
امام على عليه السلام :
الخِيانَةُ ، رأسُ النِّفاقِ . 
 
خيانت، در رأس نفاق است .
 
( غرر الحكم : ۹۶۹ )
 
امام على عليه السلام :
إيّاكَ و الخِيانَةَ فإنَّها شَرُّ مَعصِيَةٍ
 
 و إنّ الخائنَ لَمُعذَّبٌ بالنّارِ على خِيانَتِهِ . 
 
از خيانت كردن بپرهيز كه آن بدترين گناه است
 
و خائن به سبب خيانت كارى خود به آتش عذاب شود .
 
( غرر الحكم : ۲۶۶۷ )
 
امام على عليه السلام :
جانِبوا الخِيانَةَ ؛ فإنَّها مُجانَبَةُ الإسلامِ . 
 
 
از خيانت دورى كنيد  ؛ كه خيانت كردن، دور شدن از اسلام است.
 
غرر الحكم : ۴۷۴۲ )
 
امام على عليه السلام :
رأسُ النِّفاقِ  ، الخِيانَةُ . 
 
اوج نفاق ، خيانت است .
 
 
(غرر الحكم : ۵۲۲۷ )
 
امام على عليه السلام :
رأسُ الكُفر  ، الخِيانَةُ .
 
رأس كفر ، خيانت است .
 
غرر الحكم : ۵۲۶۰ )
 
امام على عليه السلام :
مَنِ اسْتَهانَ بالأمانَةِ ،  وَقَعَ في الخِيانَةِ . 
 
كسى كه به امانت اهميت ندهد، گرفتار خيانت شود .
 
غرر الحكم : ۸۶۱۶ )
 
امام على عليه السلام :
الخِيانَةُ  ، دَليلٌ على قِلّةِ الوَرَعِ و عَدمِ الدِّيانَةِ . 
 
خيانت كردن، نشانگر كمبود پارسايى و نبود ديندارى است.
 
غرر الحكم : ۱۴۳۱ )
 
امام على عليه السلام :
شَرُّ النّاسِ مَن لا يَعْتقِدُ الأمانَةَ، و لا يَجْتنِبُ الخِيانَةَ . 
 
بدترين مردم كسى است كه به امانتدارى اعتقاد نداشته باشد و از خيانت پرهيز نكند .
 
 
غرر الحكم : ۵۷۳۴ )
 
علل الشرائعـ به نقل از ابو ثمامه ـ: 
دخَلْتُ على أبي جعفر عليه السلام و قلتُ لَه :
 
جُعِلتُ فِداكَ .  إنّي رجُلٌ اُريدُ أنْ اُلازِمَ مكّةَ و علَيَّ دَينٌ للمُرجِئةِ . فمَا تقولُ ؟
 
قالَ : ارجِعْ إلى مُؤدّى دَينِكَ و انظُرْ أنْ تَلقى اللّهَ تَعالى و لَيسَ علَيكَ دَينٌ ؛
 
 فإنّ المؤمنَ لا يَخونُ . 
 
خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم و عرض كردم :
 
فدايت شوم . من مى خواهم مجاور مكّه شوم و به مُرجئه ۱۲ بدهكارم . چه مى فرمايى ؟
 
فرمود : بدهى خود را بپرداز و مواظب باش كه خداى تعالى را بدون آن كه دَينى به گردنت باشد  ديدار كنى ؛
 
زيرا مؤمن خيانت نمى كند .
 
علل الشرائع : ۵۲۸/۷ )
 
الكافى ـ به نقل از محمّد بن مرازم از پدرش يا عمويش ـ: 
 
شهدت أبا عبد اللّه عليه السلام و هُوَ يُحاسِبُ وكيلاً لَهُ و الوكيلُ يُكثِرُ أنْ يقولَ :
 
و اللّهِ ما خُنْتُ . و اللّهِ ما خُنْتُ .
 
 فقال له أبو عبد اللّه عليه السلام : يا هذا ! خِيانَتُكَ و تَضْييعُكَ علَيَّ مالِي سَواءٌ ؛
 
لأنّ الخِيانَةَ شَرُّها علَيكَ .
 
 ثُمَّ قالَ : قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله :
 
لَو أنّ أحدَكُم هَرَبَ مِن رِزقِهِ  ، لَتَبِعَهُ حتّى يُدْرِكَهُ ، كما أنّهُ إنْ هَرَبَ مِن أجَلِهِ ،  تَبِعَهُ حتّى يُدْرِكَهُ .
 
مَن خانَ خِيانةً ، حُسِبَتْ علَيهِ مِن رِزقِهِ و كُتِبَ علَيهِ وِزْرُها .
 : در حضور امام صادق عليه السلام بودم در حالى كه از وكيل خود حساب مى كشيد و او پيوسته مى گفت
 
 
به خدا من خيانت نكرده ام .به خدا من خيانت نكرده ام
 
امام صادق عليه السلام به او فرمود : اى فلانى ! فرقى نمى كند كه خيانت كرده باشى يا مال مرا هدر داده باشى ؛
 
. زيرا شرّ خيانت به خود تو باز مى گردد 
 
 : سپس فرمود : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود
اگر از روزىِ خود بگريزيد، رزق و روزى در پى شما مى آيد تا به شما برسد ، همچنان كه اگر از اجل خود بگريزيد ،  به دنبالتان مى آيد تا به شما برسد
 
 
 . و كسى كه خيانتى كند، به همان مقدار از روزيش كم مى شود و گناه آن برايش نوشته مى گردد
 
( و نقل مثل ذلك عن الإمام الكاظم عليه السلام و وكيله . انظر بحار الأنوار : ۷۸/۳۲۰/۶ - الكافي : ۵/۳۰۴/۲ )
 
 
امام صادق عليه السلام :
 
يُجبَلُ المؤمنُ على كُلِّ طَبيعةٍ  ، إلاّ الخِيانَةَ و الكَذِبَ .
 
مؤمن بر هر خويى سرشته مى شود ، مگر خيانت و دروغ .
 
( الاختصاص : ۲۳۱ )
 
امام صادق عليه السلام :
 
بُنِيَ الإنسانُ على خِصالٍ .
 
 فمَهْمَا بُنِيَ علَيهِ  ؛ فإنَّهُ لا يُبْنى على الخِيانَةِ و الكَذِبِ . 
 
انسان بر خصلتهايى ساخته شده است .
 
اما بر هر خصلتى ساخته شود ؛  بر خيانت و دروغ ساخته نمى شود.
 
( كشف الغمّة : ۲/۳۷۵ )
 
 

نهى از خيانت كردن، حتّى به خيانتكار:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

 لا تَخُنْ مَن خانَكَ فتكونَ مِثلَهُ .

به كسى كه به تو خيانت كرده است خيانت نكن كه تو نيز چون او خواهى بود .

( بحار الأنوار : ۱۰۳/۱۷۵/۳ )

امام على عليه السلام :

 لا تَخُنْ مَنِ ائتمَنَكَ ، و إنْ خانَكَ

و لا تَشِنْ عَدُوَّكَ ،  و إنْ شانَكَ .

 به آن كه تو را امين شمرده است خيانت مكن ، هرچند او به تو خيانت ورزد

و دشمنت را بد نام مكن ، هرچند او تو را بد نام كرده باشد .

( غرر الحكم : ۱۰۴۱۸ )

الكافى ـ به نقل از سليمان بن خالد ـ :

 سألت أبا عبد اللّه عليه السلام عَن رجُلٍ وقَعَ لي عِندَهُ مالٌ فَكابَرَني علَيهِ و حلَفَ .

ثُمّ وقَعَ لَه عِندي مالٌ .

 فآخُذُهُ مكانَ مالِي الّذي أخَذَهُ و أجحَدُهُ و أحْلِفُ علَيهِ كما صنَعَ ؟

فقال : إنْ خانَكَ  ، فَلا تَخُنْهُ .  فلا تَدخُلْ فيما عِبْتَهُ علَيهِ .

 

از امام صادق عليه السلام پرسيدم : من به مردى مالى سپردم و او انكار كرد و سوگند خورد كه چيزى به او نداده ام .

سپس مالى از او به دست من افتاد .

 آيا مى توانم آن را به جاى مالى كه از من گرفت و انكارش كرد و سوگند خورد، بردارم؟

حضرت فرمود : اگر او خيانت كرد ،  تو خيانت مكن و كارى را كه بر او خرده مى گيرى، خودت مرتكب نشو .

( الكافي : ۵/۹۸/۱ )

الكافى ـ به نقل از معاوية بن عمار ـ :

 قلت لأبي عبد اللّه عليه السلام :  الرّجُلُ يكونُ لِي علَيهِ الحقُّ فيَجْحَدُنِيهِ  .

ثُمَّ يَسْتَودِعُني مالاً.

أ لِيَ أنْ آخُذَ مالِي عِندَهُ ؟

قال : لا ، هذهِ خِيانَةٌ .

به امام صادق عليه السلام عرض كردم : من به كسى پولى مى سپارم و او انكار مى كند كه به وى چيزى سپرده ام .

 بعد از مدتى او مالى به من مى سپارد .

آيا مى توانم آن را به جاى پولى كه نزد او دارم [ و به من نمى دهد ] بردارم ؟

فرمود : نه . اين خيانت است .

( الكافي ۵/۹۸/۲ )

تفسير خيانت و خائن :

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

 إفْشاءُ سِرِّ أخيكَ  ، خِيانَةٌ ؛ 

 فاجتَنِبْ ذلكَ .

 فاش كردن راز برادرت  ، خيانت است ؛

پس از اين كار دورى كن .

( بحار الأنوار: ۷۷/۸۹/۳ )

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

 أمّا علاَمةُ الخائنِ فأربَعةٌ:

عِصْيانُ الرّحمانِ  و أذى الجِيرانِ  و بُغْضُ الأقْرانِ و القُرْبُ إلى الطُّغْيانِ .
 

نشانه خيانتكار چهار چيز است : 

نافرمانى خداى رحمان  ، آزار رساندن به همسايگان ، نفرت از همگنان و نزديك شدن به طغيان و سركشى .

( تحف العقول : ۲۲ )

امام على عليه السلام :

 الخائنُ مَن شَغَلَ نفسَهُ بغَيرِ نَفْسِهِ

و كانَ يَومُهُ شَرّا مِن أمْسِهِ .

خيانتكار كسى است كه خودش را رها كرده ،  به معايب ديگران بپردازد

و امروزش بدتر از ديروزش باشد .

( غرر الحكم : ۲۰۱۳ )

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه : « به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و در امانتهايتان خيانت مورزيد···»( الأنفال : ۲۷ ) ـ فرمود :

فخِيانَةُ اللّه ِ و الرّسولِ ،  مَعْصيَتُهُما

و أمّا خِيانَةُ الأمانَةِ  ، فكُلُّ إنسانٍ مَأمونٌ على ما افْتَرَضَ اللّه ُ عزّ و جلّ علَيهِ .

 خيانت به خدا و پيامبر، همان نافرمانىِ ايشان است

و اما خيانت در امانت، هر انسانى امانتدارِ فرايضى است كه خداوند عزّ و جلّ بر او واجب كرده است .

( تفسير القمّي : ۱/۲۷۲ )

الخصال ـ به نقل از ابو هارون نابينا ـ امام صادق عليه السلام به من فرمود :

 يا أبا هارونَ ! إنّ اللّه َ تباركَ و تعالى آلى علَى نفسِهِ أن لا يُجاوِرَهُ خائنٌ .

قالَ : قلتُ : و ما الخائنُ ؟

قالَ : مَنِ ادّخَرَ عن مؤمنٍ درْهَما أو حَبَسَ عَنهُ شيئا مِن أمرِ الدُّنيا .

 اى ابى هارون ! خداوند تبارك و تعالى با خود عهد كرده است كه خائنى را همجوار خود نكند .

هارون مى گويد : عرض كردم : خائن كيست ؟

فرمود : آن كه درهمى يا چيزى از مال دنيا را از مؤمنى دريغ دارد و پنهان كند .

( الخصال : ۱۵۱/۱۸۵ )

امام صادق عليه السلام :

أيـُّما رجُلٍ مِن أصْحابِنا اسْتَعانَ بهِ رجُلٌ من إخْوانِهِ في حاجَةٍ  فلَم يُبالِغْ فيها بكُلِّ جُهْدِه ، فقد خانَ اللّه َ و رسولَهُ و المؤمنينَ .

هر يك از ياران ما كه برادرش در مشكلى از او كمك بخواهد و وى با تمام توان خود در كمك به او نكوشد ، هر آينه به خدا و پيامبر او و مؤمنان خيانت كرده است .

( بحار الأنوار: ۷۵/۱۷۵/۷)

امام جواد عليه السلام :

كَفى بالمَرءِ خِيانَةً أنْ يكونَ أمينا للخَوَنَةِ .

 در خيانت كارى مرد همين بس كه امانتدار خيانتكاران باشد.

( بحار الأنوار: ۷۸/۳۶۴/۴ )

اوج خيانت :

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

 تَناصَحوا في العِلمِ ؛

 فإنّ خِيانَةَ أحَدِكُم في عِلْمِه أشَدُّ مِن خِيانَتِهِ في مالِهِ .

در علم و دانش با يكديگر صادق باشيد ؛

زيرا خيانت در علم، بدتر از خيانت در مال است .

( بحار الأنوار : ۲/۶۸/۱۷ )

امام على عليه السلام :

غايَةُ الخِيانَةِ  ، خِيانَةُ الخِلِّ الوَدودِ  و نَقْضُ الْعُهُودِ .

اوج خيانت ، خيانت كردن به دوست صميمى و شكستن عهد و پيمانهاست .

( غرر الحكم : ۶۳۷۴ )

امام على عليه السلام :

من أفْحَشِ الخِيانَةِ  ، خِيانَةُ الوَدائعِ .

يكى از زشت ترين خيانتها ، خيانت در سپرده هاست .

( غرر الحكم : ۹۳۱۰ )

امام على عليه السلام :

إنّ أعْظَمَ الخِيانَةِ ، خيانَةُ الاُمّةِ (الأمَنةِ)  

و أفْظَعَ الغِشِّ ، غِشُّ الأئمّةِ .

بزرگترين خيانت، خيانت به امّت است

و زشت ترين دغل ، دغلكارى با پيشوايان است.

( نهج البلاغة : الكتاب ۲۶ )

گوناگون :

امام على عليه السلام :

الغَدْرُ ،  أقْبَحُ الخِيانَتَينِ .

عهد شكنى، زشت ترين خيانت است .

(غرر الحكم : ۱۶۹۰ )

امام على عليه السلام :

إذا ظَهَرتِ الجِناياتُ (الخِياناتُ)  ، ارتَفَعتِ البَرَكاتُ .

هرگاه گناهان ( خيانتها ) آشكار شود، بركتها از ميان برود .

( غرر الحكم : ۴۰۳۰ )

امام على عليه السلام :

 لَرُبَّما خانَ النَّصيحُ   المؤتَمنُ و نَصَحَ المُسْتَخانُ .

گاه باشد كه مشاور مورد اعتماد، خيانت كند و [ بر عكس ] آن كه مورد اعتماد نيست، صداقت نشان دهد.

(غرر الحكم : ۷۳۹۱ )

امام على عليه السلام :

مَن أمِنَ الزَّمانَ ،  خانَهُ .

هركه زمانه را امين شمرد [ و به او اعتماد نمود ] ، زمانه به او خيانت كرد .

( نهج البلاغة : الكتاب ۳۱ )

امام صادق عليه السلام :

 شَرُّ الرِّجالِ  ، التُّجّارُ الخَوَنةُ
 

بدترين مردمان ، بازرگانانِ خيانت كارند .

( بحار الأنوار : ۱۰۳/۱۰۳/۵۵ )
 

 

میزان الحکمه،جلد سوم

 

 

افزودن دیدگاه جدید