منوی اصلی

فضیلت بیست و چهار روز روزه داری در ماه رجب (اقبال الاعمال)

فضیلت بیست و چهار روز روزه داری در ماه رجب (اقبال الاعمال)

الجزء الثانی؛ الباب الثامن فيما نذكره مما يختص بشهر رجب و بركاته و ما نختاره من عباداته و خيراته‏ و فيه فصول‏، فصل فيما نذكره من فضل صوم أربعة و عشرين يوما من رجب‏
جلد دوم؛ باب هشتم: اعمال مخصوص ماه رجب و برکات و خیرات آن، فصل هشتاد و دوم، فصل فضيلت  بیست و چهار روز روزه‌دارى در ماه رجب
رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِ فِي كِتَابِ ثَوَابِ الْأَعْمَالِ وَ أَمَالِيهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى النَّبِيِّ ص قَالَ‏
«ابو جعفر ابن بابويه» -رضوان اللّه عليه-در كتاب «ثواب الاعمال» و «امالى» به نقل از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آورده است:
وَ مَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ أَرْبَعَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً فَإِذَا نَزَلَ بِهِ مَلَكُ الْمَوْتِ ع يُرَى لَهُ فِي صُورَةِ شَابٍّ أَمْرَدَ عَلَيْهِ حُلَّةٌ مِنْ دِيبَاجٍ أَخْضَرَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ خَيْلِ الْجِنَانِ
هركس  بیست و چهار روز از ماه رجب را روزه بدارد، هنگامى كه فرشته‌ى مرگ-عليه السّلام-بر او وارد مى‌شود، او را در صورت نوجوانى بدون محاسن مى‌بيند در حالى كه لباس كاملى از ابريشم سبز بر تن دارد و بر اسبى از اسب‌هاى بهشت سوار شده است 
وَ بِيَدِهِ حَرِيرٌ أَخْضَرُ مُمَسَّكٌ بِالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ وَ بِيَدِهِ قَدَحٌ مِنْ ذَهَبٍ مَمْلُوٌّ مِنْ شَرَابِ الْجِنَانِ فَسَقَاهُ إِيَّاهُ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِهِ يُهَوِّنُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ الْمَوْتِ
و در دست او ابريشم سبز آغشته به مشك بسيار خوشبو و نيز كاسه‌ى طلايى پر از شراب بهشتى است، كه هنگام بيرون آمدن روح او، او را از آن سيراب مى‌كند و بى‌هوشى‌هاى دم مرگ را بر او آسان مى‌سازد، 
ثُمَّ يَأْخُذُ رُوحَهُ فِي تِلْكَ الْحَرِيرَةِ فَيَفُوحُ مِنْهَا رَائِحَةٌ يَسْتَنْشِقُهَا أَهْلُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ فَيَظَلُّ فِي قَبْرِهِ رَيَّانَ وَ يُبْعَثُ رَيَّانَ حَتَّى يَرِدَ حَوْضَ النَّبِيِّ ص‏
آن‌گاه روح او را مى‌گيرد و در آن ابريشم قرار مى‌دهد و چنان بوى خوشى از آن به مشام مى‌رسد كه اهل همه‌ى آسمان‌هاى هفتگانه آن را استشمام مى‌كنند و نيز آن شخص در قبر خود سيراب مى‌گردد و سيراب مبعوث مى‌شود تا اين‌كه بر حوض پيامبر اكرم -صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-وارد شود.[1]

[1]) ثواب الاعمال، ص  81؛ امالى صدوق، ص  432

افزودن دیدگاه جدید