منوی اصلی

زیارت امام حسین (ع) در شب بیست و سوم رمضان (اقبال الاعمال)

زیارت امام حسین (ع) در شب بیست و سوم رمضان (اقبال الاعمال)

الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب السابع و العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثالثة و العشرين منه و يومها، دعاء الحسن بن علي ع في ليلة القدر
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و هفتم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز بیست و سوم ماه، دعاى امام حسن مجتبى-عليه السّلام-در شب قدر، در ادامه فضیلت زیارت امام حسین در این شب را بیان می کنیم:
وَ مِنْ زِيَادَاتِ عَمَلِ لَيْلَةِ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ ع رَوَيْنَاهَا مِنْ كِتَابِ عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ لِعَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ النَّهْدِيِّ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي الْمُفَضَّلِ قَالَ وَ كَتَبْتُهُ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ: قَالَ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ خَلِيلِ بْنِ فَرْحَانَ بِأَحْمَدآبَادَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَهِيكٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ زُرَيْقٍ عَنْ‏ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُسَامَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع‏
يكى ديگر از اعمال مخصوص شب بيست و سوّم ماه رمضان، زيارت امام حسين -صلوات اللّه عليه-است. در كتاب «عمل شهر رمضان» نوشته‌ى «علىّ بن عبد الواحد نهدى» آمده است: امام صادق-عليه السّلام-
فِي هَذِهِ الْآيَةِ (فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ)[1]‏ قَالَ هِيَ لَيْلَةُ الْقَدْرِ يُقْضَى فِيهَا أَمْرُ السَّنَةِ مِنْ حَجٍّ وَ عُمْرَةٍ 
درباره‌ى اين آيه: فِيهٰا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ؛ (تمام امور استوار در آن جدا و فيصله داده مى‌شوند.) فرمود: «مقصود شب قدر است كه تمام امور سال، اعمّ از حجّ و عمره 
أَوْ رِزْقٍ أَوْ أَجَلٍ أَوْ أَمْرٍ أَوْ سَفَرٍ أَوْ نِكَاحٍ أَوْ وَلَدٍ إِلَى سَائِرِ مَا يُلَاقِي ابْنُ آدَمَ مِمَّا يُكْتَبُ لَهُ 
و روزى و سرآمد عمر انسان‌ها و امور ديگر و مسافرت و ازدواج و فرزنددار شدن و ساير امورى كه انسان با آن روبرو مى‌شود 
أَوْ عَلَيْهِ فِي بَقِيَّةِ ذَلِكَ الْحَوْلِ مِنْ تِلْكَ اللَّيْلَةِ إِلَى مِثْلِهَا مِنْ عَامٍ قَابِلٍ وَ هِيَ فِي الْعَشَرَةِ الْأَوَاخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ 
و اعم از امورى كه به نفع يا به ضرر او است و در باقيمانده‌ى سال از اين شب تا مثل همان شب از سال آينده پيش مى‌آيد، به صورت سرنوشت حتمى مقرّر مى‌گردد و اين شب در شب‌هاى دهه‌ى آخر ماه رمضان قرار دارد. 
فَمَنْ أَدْرَكَهَا أَوْ قَالَ يَشْهَدْهَا عِنْدَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع يُصَلِّي عِنْدَهُ رَكْعَتَيْنِ أَوْ مَا تَيَسَّرَ لَهُ وَ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى الْجَنَّةَ 
هركس اين شب را نزد قبر امام حسين -عليه السّلام-درك كند (يا فرمود: هركس آن شب در نزد قبر امام حسين-عليه السّلام-باشد) و دو ركعت و يا هر قدر كه براى او ميسّر بود نماز بخواند و از خداوند متعال بهشت درخواست نموده 
وَ اسْتَعَاذَ بِهِ مِنَ النَّارِ آتَاهُ اللَّهُ تَعَالَى مَا سَأَلَ وَ أَعَاذَهُ مِمَّا اسْتَعَاذَ مِنْهُ 
و از آتش جهنّم به خدا پناه ببرد، خداوند متعال خواسته‌ى او را برآورده و از آنچه به خدا پناه برده، در پناه خود درمى‌آورد 
وَ كَذَلِكَ إِنْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ خَيْرٍ مَا فَرَقَ وَ قَضَى فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ وَ أَنْ يَقِيَهُ مِنْ شَرِّ مَا كَتَبَ فِيهَا أَوْ دَعَا اللَّهَ
و اين‌چنين است اگر از خداوند متعال بخواهد از خيراتى كه در اين شب فيصله داده و به صورت سرنوشت حتمى مقرّر مى‌گردد، يا بخواهد كه او را از شرّ آنچه مى‌نويسد حفظ كند، 
وَ سَأَلَهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فِي أَمْرٍ لَا إِثْمَ فِيهِ رَجَوْتُ أَنْ يُؤْتَى سُؤْلَهُ وَ يُوقَى مَحَاذِيرَهُ 
يا به درگاه خداوند-تبارك و تعالى-دعا كرده و چيزى را كه گناهى در آن نيست از خدا بخواهد، اميدوارم كه خواسته‌اش به او داده شود و از چيزهايى كه بيم دارد محفوظ نگاه داشته شود 
وَ يُشَفَّعَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ كُلُّهُمْ قَدِ اسْتَوْجَبُوا الْعَذَابَ وَ اللَّهُ إِلَى سَائِلِهِ وَ عَبْدِهِ بِالْخَيْرِ أَسْرَعُ‏
و از ده  تن از بستگان خود كه همه مستوجب عذاب هستند، شفاعت نموده و شفاعتش پذيرفته شود. خداوند نسبت به بنده و درخواست‌كننده‌ى از خود، بيشتر شتاب به خير دارد.»
وَ رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا أَيْضاً إِلَى أَبِي الْمُفَضَّلِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الشَّيْبَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي [حَدَّثَنَا] عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ السبندنجي [الْبَنْدَنِيجِيُ‏] قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ [عُبَيْدُ] اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْحَسَنِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي ع فِي حَدِيثٍ قَالَ‏
نيز حضرت جواد-عليه السّلام-در ضمن حديثى فرمود:
مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ ع لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ هِيَ اللَّيْلَةُ الَّتِي يُرْجَى أَنْ تَكُونَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَ (فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ‏)[2]
هركس در شب بيست و سوّم ماه رمضان به زيارت امام حسين-عليه السّلام-برود-و اين شب همان شبى است كه اميد مى‌رود شب قدر باشد، و تمام امور استوار در آن جدا مى‌شوند. -، 
صَافَحَهُ رُوحُ أَرْبَعَةٍ وَ عِشْرِينَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ نَبِيٍّ كُلُّهُمْ يَسْتَأْذِنُ اللَّهَ فِي زِيَارَةِ الْحُسَيْنِ ع فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ
روح صد و بیست و چهار هزار  فرشته و پيامبر با او دست مى‌دهند درحالى‌كه همگى از خدا براى زيارت امام حسين -عليه السّلام-در اين شب، اجازه گرفته‌اند.
قَالَ وَ أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ شَاذَانَ وَ إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ قَالا أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ وَلِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مَنْدَلٍ عَنْ أَبِي الصَّبَّاحِ الْكِنَانِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ‏
هم‌چنين در روايتى آمده است كه امام صادق-عليه السّلام-فرمود:
إِذَا كَانَ لَيْلَةُ الْقَدْرِ يَفْرُقُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ كُلَّ أَمْرٍ حَكِيمٍ نَادَى مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ السَّابِعَةِ مِنْ بُطْنَانِ الْعَرْشِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ غَفَرَ لِمَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع‏
«وقتى شب قدر فرامى‌رسد و خداوند-عزّ و جلّ-تمام امور استوار را جدا و مقدّر مى‌كند، منادى‌اى از آسمان هفتم از وسط عرش صدا برمى‌آورد: خداوند-عزّ و جلّ-هركس را كه براى زيارت قبر امام حسين-عليه السّلام-بيايد، آمرزيد.»

[1]) سوره الدخان، آیه 4                                              [2]) همان

افزودن دیدگاه جدید