منوی اصلی

دعای روز عرفه مشتمل بر اسم اعظم (اقبال الاعمال)

دعای روز عرفه مشتمل بر اسم اعظم (اقبال الاعمال)

الجزء الأول؛ هذا مبدأ ذكر الأعمال الأشهر الثلاثة أعني شوال و ذي قعدة و ذي حجة من كتاب الإقبال‏، الباب الثالث فيما يختص بفوائد من شهر ذي الحجة و موائد للسالكين صوب المحجة، فصل فيما نذكره من أدعية يوم عرفة، دعاء آخر في يوم عرفة ذكر رواية أن فيه اسم الله الأعظم‏
جلد اول، شروع ذکرهای اعمال ماه های سه گانه، یعنی شوال، ذی القعده و ذی الحجه از کتاب اقبال الاعمال، باب سوم، فوائد ماه ذی الحجه، در ادامه فصل بیست و دوم، دعای دیگر روز عرفه كه منقول است مشتمل بر اسم اعظم مى‌باشد:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ 
[خداوندا، من مى‌گويم كه معبودى جز خدا كه بلندپايه و بزرگ است وجود ندارد، معبودى جز خدا كه بردبار و گرامى است نيست، 
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ 
معبودى جز خدا كه زنده و پاينده است وجود ندارد، معبودى جز خدا كه بى‌همتا و بى‌نياز است وجود ندارد، معبودى جز خدا كه نوآفرين آسمان‌ها و زمين است وجود ندارد.] 
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي نَجَّيْتَ بِهِ مُوسَى حِينَ قُلْتَ باهيا شراهيا[1] فِي الدَّهْرِ الْبَاقِي وَ الدَّهْرِ الْخَالِي 
خدايا، از تو به آن نام [بزرگ]تو كه حضرت موسى را با آن نجات دادى آن‌گاه كه گفتى: ازلى و بى‌آغاز است خداوند در روزگاران آينده و گذشته 
وَ أَسْأَلُكَ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ وَ قُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ فَ إِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ
و از تو درخواست مى‌كنم به علم غيب و قدرتت بر آفريده‌هايت، كه تو بر هر چيز توانايى 
وَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى الْمُتَعَزِّزَاتِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ 
و به نام‌هاى نيكوتر و سربلندت، كه بر محمد و آل محمد درود فرست 
وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَ تَفْعَلَ بِنَا مَا أَنْتَ أَهْلُهُ فَإِنَّكَ أَهْلُ الْعَفْوِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ 
و ما را بيامرزى و آنچه را كه زيبنده‌ى آنى با من بكنى، كه تواهل گذشتى. اى بزرگ و بزرگوار، 
اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَ مَا أَخَّرْتُ وَ مَا أَسْرَرْتُ وَ مَا أَعْلَنْتُ وَ مَا أَبْدَيْتُ وَ مَا أَخْفَيْتُ
همه‌ى گناهان ما-اعم از گذشته و آينده، پنهانى و آشكارا، آنچه اظهاركرده‌ام يا پنهان داشته‌ام 
وَ مَا خَفِيَ عَلَى الْخَلَائِقِ وَ لَمْ يَخْفَ عَلَيْكَ فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّجَاوُزِ وَ الْإِحْسَانِ 
و آنچه بر آفريده‌ها پوشيده است ولى بر تو پوشيده نيست-بيامرز، كه تو اهل گذشت و نيكوكارى هستى. 
أَسْأَلُكَ يَا جَوَادُ يَا كَرِيمُ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ 
از تو درخواست مى‌كنم اى بخشنده و اى كريم كه تفضلت را بر من ارزانى دارى، اجابت فرما اى پروردگار جهانيان و درود 
وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ كَثِيراً 
و سلام فراوان خداوند بر حضرت محمد، پيامبر خدا و خاندان پاك او. 
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً دَائِماً مَعَ دَوَامِكَ وَ خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ‏ 
خداوندا، ستايش تو را، ستايشى پيوسته به پايندگى تو و جاودانه و جاودانگى تو 
وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِيَّتِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ زِنَةَ عَرْشِكَ وَ رِضَا نَفْسِكَ
و ستايش تو را، ستايشى كه سرآمدى جز خواست تو براى آن نيست و ستايش تو را به اندازه‌ى وزن عرش و خشنودى‌ات 
وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا أَجْرَ لِقَائِلِهَا دُونَ رِضَاكَ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قُوَّةِ كُلِّ ضَعِيفٍ 
و ستايش تو را، ستايشى كه پاداشى براى گوينده‌ى آن به جز خشنودى‌ات وجود ندارد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه نيروى ناتوانان است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ عِزِّ كُلِّ ذَلِيلٍ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ غِنَى كُلِّ فَقِيرٍ
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه سربلندى هر خوار است، تحقق نمى‌يابد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه مايه‌ى بى‌نيازى نيازمندان است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ عَوْنِ كُلِّ مَظْلُومٍ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ مُؤْنِسِ كُلِّ وَحِيدٍ 
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه ياور ستمديدگان است، تحقق نمى‌يابد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه مونس تنهايان است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَكَّاكِ كُلِّ أَسِيرٍ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ مَلْجَإِ كُلِّ مَهْمُومٍ[2]
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه آزادكننده‌ى اسيران است، تحقق نمى‌يابد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه پناهگاه اندوهناكان است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ دَافِعِ كُلِّ سَيِّئَةٍ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ كَاشِفِ كُلِّ كُرْبَةٍ 
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه دفع‌كننده‌ى بدى‌ها است، تحقق نمى‌يابد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه برطرف‌كننده‌ى اندوه‌ها است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ صَاحِبِ كُلِّ سَرِيرَةٍ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ مَوْضِعِ كُلِّ رَزِيَّةٍ
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه همدم رازها است، تحقق نمى‌يابد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه جايگاه [گله از گرفتارى‌ها]است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْفَعَّالِ لِمَا يُرِيدُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ رَازِقِ الْعِبَادِ 
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه هرچه را بخواهد مى‌كند، تحقق نمى‌يابد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه روزى‌رسان به بندگان است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ عَدَدَ مَا خَلَقَ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ غَايَةِ كُلِّ طَالِبٍ 
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدا تحقق نمى‌يابد به شماره‌ى آنچه آفريده است و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدايى كه منتهاى درخواست كنندگان است، تحقق نمى‌يابد 
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ سَرْمَداً أَبَداً لَا يَنْقَطِعُ أَبَداً وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ عَدَدَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدا تحقق نمى‌يابد از ازل تا ابد به‌گونه‌اى كه تا ابد پايان نمى‌پذيرد و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به خدا تحقق نمى‌يابد به شماره‌ى زوج و فرد [روز دهم ذى حجه و روز نهم آن].
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحُرْمَةِ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحُرْمَةِ هَذَا الْيَوْمِ الْمُبَارَكِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ 
خداوندا، به احترام اين دعا و حرمت اين روز خجسته از تو خواهانم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى 
وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي مَا قَدَّمْتُ وَ مَا أَخَّرْتُ وَ مَا أَسْرَرْتُ وَ مَا أَعْلَنْتُ وَ مَا أَبْدَيْتُ وَ مَا أَخْفَيْتُ 
و همه‌ى گناهان من-اعم از گذشته و آينده، پنهانى و آشكارا، آنچه اظهار داشته‌ام يا پنهان ساخته‌ام، 
وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي وَ أَنْ تُقَدِّرَ لِي خَيْراً مِنْ تَقْدِيرِي لِنَفْسِي وَ تَكْفِيَنِي مَا يُهِمُّنِي وَ تُغْنِينِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ عَنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ
و آنچه تو از من بدان آگاه‌ترى-بيامرزى و بهتر از تقدير و اندازه‌گيرى من براى خود، برايم اندازه‌گيرى و تقدير كنى و آنچه را كه براى من مهم است و به انديشه وامى‌دارد كفايت كنى و به بزرگوارى روى [ذات، يا اسما و صفات]خود از همه‌ى آفريده‌هايت بى‌نياز گردانى 
وَ تَرْزُقَنِي حُسْنَ التَّوْفِيقِ وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِالرِّضَا وَ الْعَفْوِ عَمَّا مَضَى وَ التَّوْفِيقِ لِمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى 
و توفيق نيك را روزى‌ام گردانى و خشنودى و عفو از گذشته‌ها را بر من ارزانى دارى و توفيق انجام آنچه را كه دوست مى‌دارى و مى‌پسندى [روزى‌ام كنى]
وَ تُيَسِّرَ لِي مِنْ أَمْرِي مَا أَخَافُ عُسْرَهُ وَ تُفَرِّجَ عَنِّي الْهَمَّ وَ الْغَمَّ وَ الْكَرْبَ 
و آن دسته از كارها را كه از سختى آن مى‌ترسم، آسان گردانى و اندوه و غم و ناراحتى گلوگير من 
وَ مَا ضَاقَ بِهِ صَدْرِي وَ عِيلَ بِهِ صَبْرِي فَإِنَّكَ تَعْلَمُ وَ لَا نَعْلَمُ [وَ لَا أَعْلَمُ‏] 
و آنچه را كه دلم در اثر آن تنگ و صبرم به‌سر آمده است، برطرف سازى؛ به راستى كه تو مى‌دانى و من نمى‌دانم [ما نمى‌دانيم]
وَ تَقْدِرُ وَ لَا أَقْدِرُ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين‏
و تقدير مى‌كنى و من نمى‌توانم تقدير كنم و تو بر هر چيز توانايى، به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان. 

[1]) براى بررسى ديدگاه‌هاى مختلف درباره‌ى اين دو واژه، ر. ك: بحار الانوار، ج 14، ص 123؛ج 88، ص 379؛ عدة الداعى، ص 61؛ مصباح كفعمى، ص 306؛ شرح اصول كافى، ج 3، ص 131؛ فيض القدير، ج 1، ص 653؛ مجمع البيان، ج 7، ص 385؛ تفسير ابن كثير، ج 3، ص 162؛ الدر المنثور، ج 4، ص 301و. . .
[2]) در برخى نسخه‌ها، اين جمله، پيش از جمله‌ى «و لا حول و لا قوّة إلاّ باللّه مونس كلّ وحيد» آمده است.

افزودن دیدگاه جدید