منوی اصلی

دعای جامع دنیا و آخرت از امام صادق (ع)

دعای جامع دنیا و آخرت از امام صادق (ع)

ادعیه منتخب کافی، فصل دهم: ذکر دعاهای مختصر برای حوائج دنیا و آخرت و آنچه در اينجا ذكر مى‏ گردد سى‏ دعاست.

15. از عمرو بن ابى المقدام روايت شده: حضرت صادق عليه السّلام اين دعا را بر من املا كرد، و اين دعا جامع دنيا و آخرت است، پس از حمد و ثناى خداى عزّ و جلّ مى‏ گويى:


اَللّهُمَّ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَليمُ الْكَريمُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْواحِدُ الْقَهّارُ

خدايا تويى خدا، معبودى جز تو نيست، بردبار و بزرگوار، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، عزیز و حكيم، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست يگانه و قهّار،

وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْمَلِكُ الْجَبّارُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الرَّحيمُ الْغَفّارُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الشَّديدُ الْمِحالُ

و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، فرمانروا و جبّار، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، مهربان و آمرزشگر، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، سخت قدرت،

وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْكَبيرُ الْمُتَعالِ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ السَّميعُ الْبَصيرُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْمَنيعُ الْقَديرُ

و تويى خدا معبودى جز تو نيست بزرگ و برتر، و تويى خدا معبودى جز تو نيست شنوا و بينا، و تويى خدا معبودى جز تو نيست توانمند و توانا،

وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَفُورُ الشَّكُورُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَميدُ الْمَجيدُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَنِىُّ الْحَميدُ

و تويى خدا، معبودى جز تو نيست آمرزنده و قدردان، و تويى خدا معبودى جز تو نيست، ستوده و بزرگوار، و تويى خدا معبودى جز تو نيست، بى‏ نياز و ستوده،

وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَنّانُ الْمَنّانُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْحَليمُ الدَّيّانُ

و تويى خدا معبودى جز تو نيست، آمرزنده و دوستدار، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، پرمهر و پر احسان، و تويى‏ خدا، معبودى جز تو نيست، بردبار و جزا دهنده،

وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْجَوادُ الْماجِدُ، وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْواحِدُ الاَْحَدُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغائِبُ الشّاهِدُ

و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، بخشنده و شكوه مند، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، يگانه و يكتا،و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، پنهان و گواه،

وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الظّاهِرُ الْباطِنُ وَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بِكُلِّ شَيْئٍ عَليمٌ تَمَّ نُورُكَ فَهَدَيْتَ وَ بَسَطْتَ يَدَكَ فَاَعْطَيْتَ

و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، آشكار و نهان، و تويى خدا، معبودى جز تو نيست، داناى به هرچيز، كامل است نورت، پس هدايت كردى، و دست لطفت را گشودى پس عطا نمودى،

رَبَّنا وَجْهُكَ اَكْرَمُ الْوُجُوهِ وَجَهَتُكَ خَيْرُ الْجِهاتِ وَ عَطِيَّتُكَ اَفْضَلُ الْعَطايا وَ اَهْنَاُها تُطاعُ رَبَّنا فَتَشْكُرُ وَ تُعْصى رَبَّنا

پروردگار ما جلوه تو گرامى‏ ترين جلوه‏ ها است، و سويه ‏ات بهترين سويه‏ ها است، و بخششت برترين بخشش ها، و گواراترين آنهاست، پروردگارا اطاعت شوى پس قدردانى كنى، و نافرمانى شوى،

فَتَغْفِرُ لِمَنْ شِئْتَ تُجيبُ الْمُضْطَرّينَ وَ تَكْشِفُ السُّوءَ وَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ وَ تَعْفُو عَنِ الذُّنُوبِ لا تُجازى اَياديكَ

پس بيامرزى هركه را كه بخواهى، درماندگان را اجابت نمايى، و بدى را برطرف كنى، و توبه را بپذيرى، و از گناهان گذشت نمايى، عطاعايت پاداش داده نمى‏ شود،

وَلاتُحْصى نِعَمُكَ وَلايَبْلُغُ مِدْحَتَكَ قَوْلُ قآئلٍ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

و نعمت هايت به شماره نيايد، و گفتار گوينده ‏اى به ثنايت نرسد.خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و در فرجشان، و آسودگى

وَ رَوْحَهُمْ وَ راحَتَهُمْ وَ سُرُورَهُمْ وَاَذِقْنى طَعْمَ فَرَجِهِمْ وَ اَهْلِكْ اَعْدآئَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ

و راحتى و شادى‏ شان شتاب فرما، و طعم فرجشان را به من بچشان، و دشمنانشان را از جنّ و انس نابود كن،

وَ آتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ وَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ لاخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاهُمْ يَحْزَنُونَ

و به ما در دنيا و آخرت حسنه عنايت فرما، و ازعذاب آتش حفظ كن، و ما را از كسانى‏ كه خوفى بر آنان‏ نيست، و اندوهگين نمى ‏شوند قرار ده،

وَاجْعَلْنى مِنَ الَّذينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ وَ ثَبِّتْنى بِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا وَ فِى الاْخِرَةِ

و ما را از كسانى بدار كه صبر كردند، و بر پروردگارشان توكّل مى‏ كنند، و مرا در دنيا و آخرت به گفتار ثابت پابرجا دار،

وَ بارِكْ لى فِى الْمَحْيا وَ الْمَماتِ وَالْمَوْقِفِ وَالنُّشُورِ وَ الْحِسابِ وَالميزانِ وَ اَهْوالِ يَوْمِ الْقِيمَةِ

و به من بركت ده، در زندگى و مرگ و جايگاه آن جهان، و بازگشت دوباره، و كنار حساب و ميزان، و هراس هاى روز قيامت،

وَ سَلِّمْنى عَلَى الصِّراطِ وَ اَجِزْنى عَلَيْهِ وَارْزُقْنى عِلْماً نافِعاً وَ يَقيناً صادِقاً وَ تُقىً وَ بِرّاً وَ وَرَعاً

و بر صراط سالمم بدار، و از آن بگذرانم، و نصيب من فرما دانش سودمند و يقين صادقانه و تقوا و نيكى و پارسايى و بيم از خود،

وَ خَوْفاً مِنْكَ وَ فَرَقاً يُبَلِّغُنى مِنْكَ زُلْفى وَلايُباعِدُنى عَنْكَ وَاحْبِبْنى وَلاتُبْغِضْنى وَ تَوَلَّنى وَلاتَخْذُلْنى

 و ترسى كه مرا به مقام قرب تو برساند و از تو دورم نسازد، و دوستم بدار، و دشمنم مدار، و سرپرستم‏ باش، و مرا وا مگذار،

وَ اَعْطِنى مِنْ جَميعِ خَيْرِ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ ما عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مالَمْ اَعْلَمْ وَ اَجِرْنى مِنَ السُّوءِ كُلِّهِ بِحَذا فيرِهِ ما عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مالَمْ اَعْلَمْ

و از همه خير دنيا و آخرت، آنچه كه از آن دانستم و ندانستم به من عطا فرما، و از همه بدي ها به تمامى ‏اش آنچه را از آن دانستم و ندانستم پناهم ده.

 

16. از معاوية بن عمّار نقل شده: به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم: آيا مرا به آموختن دعايى اختصاص نمى ‏دهى؟ فرمود: چرا، بگو:


يا واحِدُ يا ماجِدُ يا اَحَدُ يا صَمَدُ يا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَدٌ يا عَزيزُ يا كَريمُ يا حَنّانُ

اى يگانه، اى بزرگوار، اى يكتا، اى بى‏ نياز، اى كه نزاد، و زاده نشده، و احدى همتايش نيست، اى عزيز، اى بزرگوار، اى پرمهر،

يا سامِعَ الدَّعَواتِ يا اَجْوَدَ مَنْ سُئِلَ وَ يا خَيْرَ مَنْ اَعْطى يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ قُلْتَ (وَ لَقَدْنا دانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجيبُونَ )

اى‏ شنواى دعاها، اى بخشنده‏ ترين كسى‏ كه درخواست شد، اى بهترين كسى‏ كه عطا كرد، اى خدا اى خدا اى خدا، فرمودى: نوح ما را خواند، پس، چه خوب پاسخگويى بوديم.


آنگاه حضرت فرمود: رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مى‏ گفت:


نَعَمْ لَنِعْمَ الْمُجيبُ اَنْتَ وَ نِعْمَ الْمَدْعُوُّ وَ نِعْمَ الْمَسْؤُلُ اَسْئَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ وَ اَسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ وَ قُدْرَتِكَ

آرى همانا تو خوب پاسخ‏گويى هستى، و خوب خوانده شده ‏اى مى ‏باشى، و خوب درخواست شده ‏اى، به نور جلوه ‏ات از تو مى‏ خواهم، به عزّت و قدرت

وَ جَبَروُتِكَ وَ اَسْئَلُكَ بِمَلَكُوتِكَ وَ دِرْعِكَ الْحَصينَةِ وَ بِجَمْعِكَ وَ اَرْكانِكَ كُلِّها وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ

و جبروتت از تو مى‏ خواهم، به ملكوت و دژ محكم و جمع و همه پايه‏ هايت از تو درخواست مى ‏كنم، و به حق محمّد

وَ بِحَقِّ الاَْوْصِيآءِ بَعْدَ مُحَمَّدٍ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى كَذا وَ كَذا

و به حق جانشينان پس از محمّد اينكه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و با من چنين‏ و چنان كنى


17. روايت شده: شخصى از مردم كوفه معروف به ابو جعفر، به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد: به من دعايى بياموز، كه آن را بخوانم، فرمود: بگو:


يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ وَ يا مَنْ امَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ عُسْرَةٍ وَ يا مَنْ يُعْطى بِالْقَليلِ الْكَثيرَ

اى كه براى هر خيرى اميدوار به اويم، اى كه نزد هر دشوارى از خشمش ايمنم، اى كه در برابر اندك، بسيار عطا مى‏ كند،

يا مَنْ اَعْطى مَنْ سَئَلَهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَةً يا مَنْ اَعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَ لَمْ يَعْرِفْهُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

اى كه هركه از او خواست، از روى مهر و رحمتش بخشيد، اى كه هر كه از او نخواست، و او را نشناخت عطا فرمود، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،

وَ اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى مِنْ جَميعِ خَيْرِ الدُّنْيا وَ جَميعِ خَيْرِ الاْخِرَةِ فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَيْتَنى وَ زِدْنى مِنْ سَعَةِ فَضْلِكَ يا كَريمُ

و به درخواستم از همه خير دنيا، و همه خير آخرت به من عطا كن، زيرا كاستنى نيست آنچه را كه به من عطا كنى، و از فراخى فضلت‏ به من بيفزا اى كريم.

افزودن دیدگاه جدید