صحن انقلاب اسلامی حرم امام رضا (ع)
۰۳ مرداد ۱۴۰۵ 0صحن انقلاب اسلامی
صحن انقلاب اسلامی (صحن کهنه یا عتیق) اولین و قدیمی ترین صحنی است که در قسمت شمال حرم مطهر بنا گردیده است. ضلع جنوبی صحن عتیق در اواخر دوره تیموریان و اساس ایوان طلا در عهد سلطان حسین بایقرا ساخته شده و در عهد شاه عباس صفوی، اضلاع شمالی، شرقی و غربی احداث و تکمیل گردیده است. در صحن کهنه، چهار ایوان، دوازده صفه و چهل حجره و ایوان کوچک در طبقه اول و چهل حجره در طبقه دوم قرار دارد. مساحت این صحن 6740 مترمربع می باشد.
چهار ایوان صحن انقلاب اسلامی عبارت اند از:
ایوان جنوبی، ایوان طلاست که با 21 متر ارتفاع به دستور امیرعلی شیرنوایی )وزیر سلطا ن حسین بایقرا( در 872 ق ساخته شده است. چون بدنۀاین ایوان در زمان نادرشاه ( 1148 ق) با خشت های طلا، طلاکاری شده است به ‘ایوان نادری’ نیز معروف است.
ایوان شمالی (عباسی) با 50 / 22 متر ارتفاع، در سال 1021 ق بنا شده است.بر فراز ایوان عباسی، گلدستۀ طلایی وجود دارد که مربوط به دورۀ نادرشاه افشار است.
ارتفاع ایوان غربی (ایوان ساعت)، 24 متر است و ساعت بزرگی که برروی آن قرار دارد، در 1336 ش نصب شده است.
ایوان شرقی( ایوان نقاره)نیز 26 متر ارتفاع دارد.صحن انقلاب اسلامی در روزگار پادشاهان صفویه و افشاریه و قاجاریه گسترش یافته و به شکلی چشم نواز تزیین شده است.

سقاخانه صحن انقلاب اسلامی
در میانه صحن انقلاب اسلامی، بنای زیبای سقاخانه وجود دارد. سنگاب (منبع آب) این سقاخانه از سنگ مرمر یکپارچه ای با گنجایش سه کر آب معادل 1130 لیتر می باشد. که به دستور نادرشاه افشار از هرات به مشهد منتقل شده است. در گذشته های دور که امکانات آب لوله کشی مثل امروزه نبود آب را با مراسم خاصی از قنات های اطراف مشهد به حرم می آوردند و برای استفاده زائرین داخل این سنگاب می ریختند. در دوره فتحعلی شاه قاجار به دستور شخصی به نام اسماعیل، بنایی هشت ضلعی بر فراز این سنگاب ساخت و به دنبال آن سقف بنا با خشت های طلا تزیین گردید. این بنا به سقاخانه نادری و یا اسماعیل طلایی شهرت دارد. در سال 1345 شمسی بنای این سقاخانه که در اثر گذر زمان کهنه و فرسوده شده بود تخریب و از نو به صورت زیبا و مجلل بازسازی شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز مجدداً مرمت گردید که از آن جمله در هنگام احداث رواق دارالحجه (ره) درطبقه زیرین صحن انقلاب اسلامی، بنای سقاخانه نیز محکم سازی شده است.
مساحت سقاخانه 5/57 متر مربع، ارتفاع آن 44/6 و شعاع گنبد 3/2 متر است و دارای پایه هایی مزین به سنگ مرمر کنده کاری شده و کاشی و نیز سقف گنبدی آراسته به خشت های مطلا می باشد.

ایوان جنوبی صحن انقلاب اسلامی (ایوان طلا)
اولین ایوان ساخته شده در صحن انقلاب اسلامی (عتیق)، ایوان جنوبی است. احداث بخش هایی از ضلع جنوبی صحن انقلاب اسلامی در زمان سلطان حسین بایقرای تیموری، توسط وزیر دانشمندش امیرعلی شیر نوایی درسال 875 ه-. ق. آغاز شد و به دنبال آن ایوان ضلع جنوبی (متصل به حرم مطهر) همراه با غرفه هایی در مجاورت ایوان بنا گردید و به ایوان«امیر علی شیر نوایی» معروف گشت. درعین حال چون در محل صحن عتیق، قبل از احداث، مدارس دینی قرار داشت و امیرعلی نمی خواست اجباراً اقدام به تخریب آنها کند، اتمام بنای صحن در زمان شاه عباس صفوی صورت گرفت و در واقع برای تکمیل صحن از هنر معماری دوران صفوی در ادامه همان معماری تیموری استفاده شد. نام سلطان حسین بایقرا برکتیبه سر در ایوان طلای صحن عتیق نقش بسته و از آنجا که طلاکاری آن در عهد نادرشاه صورت گرفت به «ایوان نادری» نیز معروف شده است. عرض ایوان جنوبی 80/7 و طول آن 70/14 و ارتفاع آن 44/21 متر است.

ایوان شمالی صحن انقلاب اسلامی (ایوان عباسی)
این ایوان در سال 1021 ه. ق. با 22 متر ارتفاع بنا گردیده است، عرض این ایوان 20/8 ، طول آن 80/14 و ارتفاع آن 50/22 متر می باشد. از آنجا که قسمت اعظم این ایوان در عهد ش--اه عب-اس دوم تزئین یافت، به «ایوان عباسی» معروف شد.
بر فراز ایوان عباسی مناره ای طلایی وجود دارد که اصل بنا و طلاکاری آن مربوط به دوره نادرشاه افشار است. آرامگاه عارف نامدار مرحوم حاج شیخ حسنعلی اصفهانی معروف به «نخودکی» متوفای 1321 شمسی نیز در جنب این ایوان واقع است.
ایوان غربی صحن انقلاب اسلامی (ایوان ساعت)
ایوان غربی صحن انقلاب اسلامی، به «ایوان ساعت» معروف است، زیرا ساعت بزرگ آستان قدس رضوی از قدیم در بالای این ایوان نصب بود. عرض این ایوان 90/6 و ارتفاع آن 10/24 متر می باشد و در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده است. در قدیم جنس برج ساعت حلبی بوده و در سال 1335 شمسی برچیده ش-د و ج-ای آن را برج کنونی گرفت.

ایوان شرقی صحن انقلاب اسلامی (ایوان نقاره)
ایوان شرقی صحن انقلاب، به نام ایوان نقاره در عصر شاه عباس صفوی با ارتفاع 26 متر، عرض 8/7 و طول20/18 متر ساخته شد و پس از آن ساختمان نقاره خانه بر بالای آن بنا گردید. ساختمان نقاره که ابتدا از چوب و حلب بود در سال 1340 شمسی برچیده شد و بنایی جدید، زیبا و مستحکم جایگزین آن گردید. برج نقاره خانه در دو طبقه به طول 8/7 و ارتفاع 97/9 متر دارای نمایی زیبا و چشمگیر است که به کاشی های معرق و مقرنس های نفیس کاشی شده آرایش یافته است. طبقه پایین این بنا جهت نگهداری طبل و کرنا (ابزار نقاره نوازی) و طبقه فوقانی برای استقرار نقاره چیان و انجام مراسم نقاره نوازی استفاده می گردد.









