پاسخ تند امام رضا(ع) به یک پیشنهاد
۱۱ مهر ۱۴۰۵ 0یک پیشنهاد ساده، اما یک پاسخ تاریخی وقتی پای تبعیض میان آمد، امام رضا(ع) اجازه نداد کسی به خاطر نژاد یا جایگاهش از دیگری جدا شود.
پاسخ تند امام رضا(ع) به یک پیشنهاد چقدر ما شبیه امام هستیم؟
ورزق بزنید
ورزق بزنید
1. یک سفره برای همه
در مسیر سفر امام رضا(ع) به خراسان، مردی از اهالی بلخ همراه حضرت بود
روزی امام دستور دادند سفره ای پهن شود و همه خادمان و غلامان ایشان نیز بر سر همان سفره بنشینند.
در مسیر سفر امام رضا(ع) به خراسان، مردی از اهالی بلخ همراه حضرت بود
روزی امام دستور دادند سفره ای پهن شود و همه خادمان و غلامان ایشان نیز بر سر همان سفره بنشینند.
2. کنار هم، بدون تفاوت
در میان خادمان امام، افرادی ازن ژادها و قومیت های مختلف، از جمله سیاه پوستان حضور داشتند. حضرت همه را بدون هیچ تفاوتی کنار خود و بر سر یک سفره نشاندند.
در میان خادمان امام، افرادی ازن ژادها و قومیت های مختلف، از جمله سیاه پوستان حضور داشتند. حضرت همه را بدون هیچ تفاوتی کنار خود و بر سر یک سفره نشاندند.
3 پیشنهاد مرد بلخی
مرد بلخی که این صحنه را دید، به امام عرض کرد: «فدایت شوم، کاش برای این افراد سفره ای جداگانه قرار می دادید.»
مرد بلخی که این صحنه را دید، به امام عرض کرد: «فدایت شوم، کاش برای این افراد سفره ای جداگانه قرار می دادید.»
4. پاسخ قاطع امام،
امام رضا(ع) بلافاصله فرمودند: «بس کن! پروردگار تبارک و تعالی یکی است، مادر یکی است و پدر یکی است.»
امام رضا(ع) بلافاصله فرمودند: «بس کن! پروردگار تبارک و تعالی یکی است، مادر یکی است و پدر یکی است.»
5. معیار برتری انسان ها
حضرت در ادامه فرمودند:
«پاداش انسان ها براساس عمل آنان است.»
درنگاه امام رضا(ع)، رنگ پوست، نژاد و جایگاه
اجتماعی، معیار برتری انسان ها نبود؛ آنچه ارزش
انسان ها را مشخص می کند، عمل اوست.
حضرت در ادامه فرمودند:
«پاداش انسان ها براساس عمل آنان است.»
درنگاه امام رضا(ع)، رنگ پوست، نژاد و جایگاه
اجتماعی، معیار برتری انسان ها نبود؛ آنچه ارزش
انسان ها را مشخص می کند، عمل اوست.
6. سفره ای که یک درس بزرگ داشت
امام رضا(ع) فقط با یک سخن از برابری انسان ها نمی گفتند؛ در رفتار خود نیز آن را نشان می دادند.
در سفره امام، خادم و غیرخادم، سیاه و سفید، همه در کنار یکدیگر می نشستند؛ زیرا نزد خدا ارزش انسان ها به کردار آنان است.
امام رضا(ع) فقط با یک سخن از برابری انسان ها نمی گفتند؛ در رفتار خود نیز آن را نشان می دادند.
در سفره امام، خادم و غیرخادم، سیاه و سفید، همه در کنار یکدیگر می نشستند؛ زیرا نزد خدا ارزش انسان ها به کردار آنان است.















