نکته هایی از تفسیر نور: ابراهیم یک امّت بود

۱۸ مهر ۱۴۰۵ 0 معارف

(1) در آیه «اِنَّ ابراهیمَ کانَ أُمَّهً قانِتاً لِّلَّه»، خداوند ابراهیم را به تنهایی یک اُمّت دانسته است و هر یک از مفسران برای تحلیل و تفسیر این جمله سخنی گفته اند، از جمله:

1. چون ابراهیم بر مکتبی بود که احدی بر آن نبود، پس یک اُمّت بود.(2)

2. او به اندازه یک اُمّت خیر و خوبی و کمال داشت نظیر شعری که می گوید:

آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری.(3)

3. کلمه اُمّت به معنای معلّم خیر است او معلّم خوبی ها بود.(4)

4. مراد از اُمّت یعنی رهبر و مقصود و امام تمام خداپرستان.(5)

5. شخصیّت و شعاع وجود او به اندازه یک اُمّت بود.(6)

6. چون قوام اُمّت به او بود.

7. چون عالم بود و عالم اُمّتی را راهنمایی می کند.

8. چون حرکت آفرید کار یک امّت را انجام داد، یاری نداشت و یک تنه قیام کرد.(7)