نکته هایی از تفسیر نور: تهجّد و نماز شب

۲۳ مهر ۱۴۰۵ 0 معارف

(1)«هَجود»، به معنای خوابیدن است و «تَهجّد»، به معنای برطرف کردن خواب با عبادت می باشد.

نماز شب از نمازهای بسیار با فضیلت است و در سوره های مزّمل و مدّثر آمده است: «قم الّیل الاّ قلیلاً» در روایات بیش از 30 فضیلت برای نماز شب برشمرده شده است که به برخی از فضایل آن اشاره می شود:

* تمام انبیا نماز شب داشتند. نماز شب، رمز سلامتی بدن و روشنایی قبر است. نماز شب، در اخلاق، رزق، برطرف شدن اندوه، ادای دین و نور چشم مؤثّر است.(2)

* نماز شب، گناه روز را محو می کند و نور قیامت است.(3)

* امام صادق علیه السلام می فرماید: پاداش نماز شب آن قدر زیاد است که خداوند می فرماید: «فلاتعلم نفس ما اُخفی لهم من قُرّه اَعین جزاء بما کانوا یعملون»(4) هیچ کس پاداشی را که برای آنان در نظر گرفته شده نمی داند.(5)

* امام صادق علیه السلام می فرماید: شرف مؤمن، نماز شب است و عزّتش، آزار واذیّت نکردن مردم.

* ابوذر کنار کعبه مردم را نصیحت می کرد که برای وحشت و تنهایی قبر، در دل شب دو رکعت نماز بخوانید.

* درمانده کسی است که از نماز شب محروم باشد.

* بهترین شما کسی است که اطعام کند، سلام را آشکارا بدهد و هنگامی که مردم در خوابند، نماز بخواند.

سه چیز بر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله واجب بود و بر دیگران مستحبّ: نماز شب، مسواک و سحرخیزی.(6)

در کلمه ی «مقاماً» عظمت نهفته است (به خاطر تنوین) و در روایات آمده که «مقام محمود» همان شفاعت است.(7)

حضرت علی علیه السلام می فرماید: گناهان و اعمال و رفتار بد انسان، موجب محرومیّت او از نماز شب می شود.(8)

خداوند به تمام قطعات زمان سوگند یاد کرده است. مثلاً: «والفجر»(9)، «والصبح»(10)،«والنهار»(11)، «والعصر»؛ اما به سحر سه بار سوگند یاد شده است: «والیل اذا یسر»(12)، «والیل اذا عَسعَس»(13)، «والیل اذ اَدبر»(14) یعنی سوگند به شب هنگام تمام شدنش. و درباره ی استغفار در سحر دو آیه آمده است: «وبالاسحار هم یستغفرون»(15)، «المستغفرین بالاسحار»(16)