اسرار نماز: اگر کسی نماز نخواند و روزه نگیرد، ولی در زندگی

 اما اگر قبول دارد و انکار نمی کند؛ ولی در عمل عصیان کرده و نمی خواند، کافر نیست؛ بلکه مسلمانی است که گناه کار بوده و مستوجب عذاب است.حال صالح و با اخلاق بودن شخص هر چند ممکن است بهره ای برای او هم داشته باشد ولی بدون نماز و عمل به دستورات خدا، فایده قابل توجّهی ندارد و باعث نجات از عذاب دوزخ نیست. 

 ب - توضیح بیشتر این که افراد چند گونه اند:

1 _ اهل نماز و اعمال خوب. 

2 _ بی نماز و دارای عمل و اخلاق خوب. 

3_ نماز خوان و بد عمل و بد اخلاق. 

4 _ بی نماز و بد عمل و بد اخلاق. 

 تردیدی نیست که افراد بند دوم نسبت به افراد بند چهارم بهترند؛ اما نسبت به بندهای دیگر چگونه اند؟! اگر کسی شاکر نعمت های الهی نیست و مبنای فکری درستی، برای زندگی ندارد و در وادی معرفت خداوند و صاحب نعمت گامی برنمی دارد؛ آیاتوانسته است خوبی ها را به دست آورد؟! اولین شرط خوبی، «معرفت» است و بدون آن حتی نمی توان خوب را از بد باز شناخت. بنابراین انسان بی نماز، اگر چه ممکن است به ظاهر اخلاق خوبی داشته باشد؛ ولی تضمینی نیست که این اخلاق خوب ادامه یابد؟! از طرفی او ملاک خوبی و بدی را چگونه شناخته است؟!

 آری، انسان بدون ارتباط با خدا و کسب فضیلت در پرتو نماز، از بسیاری کمالات بازمانده و از آثار مثبت آن غافل شده است؛ همانند کسی که به شکلاتی قانع شده، ولی از باغی پر از میوه های رنگارنگ و منظره های دل انگیز آن، غافل مانده است.