سیره عبادی امام رضا (ع)

اینک به پاره ای از سیرۀ عبادی امام رضا(علیه السلام) می پردازیم:

1. بعد از نماز صبح به سجده می رفتند و تا طلوع آفتاب در سجده بودند؛

2. وقتی که فرصت و فراغتی بود، در شبانه روز هزار رکعت نماز می خواندند؛

3. بعد از نماز همواره سجدۀ شکر به جا می آوردند؛

4. چنان با قرآن مأنوس بودند که همۀ سخن و پاسخ و مثال های ایشان قرآنی بود؛

5. در هر سه روز، یک ختم قرآن می کردند و می فرمودند: «اگر بخواهم، در کمتر از این ختم می کنم؛ ولی به هر آیه ای که می رسم تأمل می کنم که در کجا و چه زمانی نازل شده است»؛

6. خواب ایشان در شب اندک بود و بیشتر شب ها را شب زنده داری می کردند؛

7. بسیار روزه می گرفتند و روزۀ س-ه روز در ه-ر ماه را ترک نمی کردند؛

8. در دعا همواره، ابتدا صلوات بر پیامبر و آل او می فرستادند و این صلوات را در نماز و پس از نماز، بسیار تکرار می کردند؛

9. شب ها در بستر، زیاد قرآن می خواندند و هرگاه به آیه ای مربوط به بهشت یا جهنم می رسیدند، بسیار می گریستند و از خداوند، درخواست بهشت می کردند و از آتش بهاو پناه می بردند؛

10. همۀ اوقات به ذکر خدا مشغول بودند و بیش ازهمه از خداوند پروا داشتند.بحارالانوار، ج49، ص90تا94 (گزیده شده از احادیث گوناگون).