دعای قرآنی: صبر و عاقبت به خیری

 خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار این دعا از زبان حضرت موسی (ع) و حضرت هارون (ع) و مؤمنان آن زمان است. 

قصّه از این قرار است که خداوند، حضرت موسی (ع) را در میان بنی اسراییل برانگیخت تا آنها را از حکومت طاغوتیِ فرعون نجات دهند و به خداپرستی هدایت کند. هارون برادر آن حضرت هم، در انجام این رسالت در کنارش بود. دعوت آنها مایه خشم حکومت فرعونی شد. فرعونیان معجزاتی را که به دست موسای کلیم (ع) آشکار می شد، «سِحر» می نامیدند و ساحران را برای مقابله با موسای کلیم (ع) ترغیب می کردند. هنگامی که حضرت موسی (ع) عصای خود را افکند و اژدها شد و همه ریسمان های مارگونه جادوگران را بلعید، جادوگران فهمیدند که کار موسی (ع) سِحر نیست، بلکه به قدرت الهی است. 

ساحران به سجده افتادند و به خدای موسی و هارون 8 ایمان آوردند. فرعون، موسی و هارون 8 را تهدید به اخراج، قتل و اعدام کرد و ساحران را هم به دار آویخت. کسانی که به دین موسی و خدای یگانه ایمان آورده بودند، گفتند: «تو می خواهی از ما انتقام بگیری، زیرا ما به نشانه های خدا [و معجزات حضرت موسی (ع)] ایمان آورده ایم». (1)در چنین موقعیتی خطیر، بندگان خدا بایستی به درگاه خدا روی آورند و از او کمک بخواهند. این بود که از خدا صبر و فرجام نیک طلب کردند. 

 اگر صبر نباشد، فشارها و تهدیدها اهل ایمان را دچار لغزش یا عقب نشینی می کند. نکته مهم دیگر، «مرگ در حالتِ مسلمانی» است. بیشتر افراد عاقبت خوبی ندارند و با حالت کفر و بی دینی یا فسق، از دنیا می روند.

 برای انسان این یک سعادت است که «مسلمان» بمیرد، یعنی در واپسین لحظه ها هم، تسلیم خدا باشد و قلبش از آنچه خدا برای او مقدّر کرده، راضی باشد و با حالت اطاعت و تسلیم جان دهد و دچار انحراف عقیدتی و فسق و فجور عملی نشود. ساحرانی که به خدای یکتا و حقانیت حضرت موسی (ع) ایمان آوردند، بر این عقیده ثابت ماندند و طبق نقلی، در راه این عقیده به شهادت رسیدند. (1)

خواجه عبدالله انصاری می گوید: «خدایا پاکم کن، آنگاه خاکم کن». 

 الهی دلی ده که جای تو باشد

لسانی که در وی ثنای تو باش--د

 الهی چنانم کن از عشق خود مست 

 که خواب و خورم از برای تو باشد

 الهی بر این بنده خود دلی ده 

 که مستغنی از ماس-- وای تو باشد