دعای قرآنی: خانواده باتقوا و نمونه

پروردگارا! از همسران و فرزندانمان به ما نور چشم عطا کن و ما را پیشوا و الگوی پرهیزکاران قرار بده. 

این آیه نیز، در ادامه آیه هایی که ویژگی های «عبادالرّحمن» را بیان می کند، آمده است و به یکی دیگر از خواسته های آنها از درگاه خداوند اشاره می کند که عبارت است از: فرزندان و خانواده ای الگو و شایسته و مایه افتخار و نور چشم. داشتن همسر خوب و فرزندان صالح و دیندار، از بزرگ ترین نعمت های خداوند است.

زنِ بد در سرای مرد نکو 

 هم در این عالم است دوزخ او

 در این آیه سه خواسته مطرح شده است:

 1. همسران خوب و مایه چشم روشنی؛ 

2. فرزندان شایسته و مایه سرافرازی؛ 

3. الگو و پیشوا بودن برای اهل تقوا. 

 گاهی افراد، گرفتار همسر و فرزندانی فاسد، بی تقوا و گنه کار می شوند که مایه بدنامی و شرمساری است. چنین افرادی از شرم نمی توانند در جامعه و پیش مردم سربلند کنند و پیوسته در عذاب روحی و رنجِ درونی اند. بعضی هم، با داشتن همسران پاک سرشت و فرزندان با ادب و صالح، احساس سربلندی می کنند و چنین همسر و فرزندانی، مایه نشاط زندگی و چشم روشنی آنهاست. 

 از اینها گذشته، بعضی به مرتبه ای از خودسازی و صلاح می رسند که در جامعه، نقش الگو پیدا می کنند و سخن و رفتار و زندگی شان نمونه یک «زندگی مکتبی» می شود و اهل تقوا از رهگذر پیروی و سرمشق گرفتن از آنها به عنوان امام و پیشوا، راه خیر و سعادت را می پیمایند.در درجه نخست، پیامبران و اوصیا و امامان معصوم: این نقش و ویژگی را دارند. عالمان و عارفان و فرزانگان، گروه دیگری هستند که برای مردم سرمشق اند. گاهی هم، انسان های معمولی، ولی پاک و نمونه، اسوه و معیار خوبی در نظر دیگران می شوند. خوشا به سعادت آنها! مردم، بیش از آنکه تحت تأثیر سخن، نصیحت و تبلیغ های گفتاری و نوشتاری قرار بگیرند، از عمل افراد صالح الگوبرداری می کنند.

«دو صد گفته، چون نیم کردار نیست». 

 کلام امام صادق (ع) که فرموده اند: «دعوت کننده مردم باشید، ولی نه با زبانتان، بلکه با عملتان»،به همین جنبه الگویی انسان های مؤمن و شیعیان خالص اشاره دارد. تعدادی از افراد، در راه خلاف و مسیر جهنّم سرمشق دیگران می شوند و تعدادی دیگر هم، در راه خدا، سعادت و بهشت اسوه و پیشوای مردم اند. و تفاوت میان این دو قشر، از زمین تا آسمان است.