دعای قرآنی: صبر و ثبات

 مطالبی که از این آیه برمی آید عبارت اند از: 

 1. دعا جای عمل را نمی گیرد. پیروان و سربازان طالوت، در خانه و شهر خود نماندند تا دعا کنند که خدا آنها را بر طاغوتی چون جالوت پیروز گرداند، بلکه از خانه و زندگی شان دست شستند و با رفتن به جبهه جهاد، آماده جان فشانی در راه خدا و مبارزه با دشمن شدند. 

2. آنها از امتحانی که دادند، سرافراز بیرون آمدند و گرچه تعداد قبول شدگان اندک بود، ولی آنها با داشتن عزمی استوار و ایمانی راسخ و امید به نصرت الهی، معتقد بودند که اگر خدا بخواهد و آنها صابر باشند، گروه اندک بر گروه بسیار، پیروز می شود.3(1). آنها هنگامی که در برابر دشمن ایستادند و صف ها آراسته شد، دعا کردند و از خداوند خواستار شکیبایی، ثبات و پیروزی شدند.

 از این آیه می آموزیم که در راه خدا، برای رسیدن به پیروزی، «صبر» و «ثبات قدم» لازم است. 

 آنچه به رزمندگان نیرو می دهد، ایمان و عزم راسخ است نه سلاح و مهمات جنگی. اگر ایمان نباشد، از اسلحه و ساز و برگ نظامی کاری ساخته نیست و به یقین اگر ایمان باشد، رزمنده مسلمان در برابر دشمن با دست خالی هم می ایستد و مقاومت می کند و در نهایت، اگر به شهادت هم برسد، به «إحَدی الْحُسنیین» دست یافته است. صبر و ثبات را خداوند در دل ها و گام های مؤمنان قرار می دهد و پس از آن، پیروزی بر کافران حتمی است.نتیجه صبر و مقاومت یاران طالوت، که در آیه بعدی آمده، شکست کافران و کشته شدنِ جالوت و به حکومت رسیدن حضرت داوود (ع) است که به عنوان یک جوان رشید و شجاع در آن جبهه جنگید و سرکرده کافران را کشت و خداوند هم به او حکومت و حکمت عطا فرمود. (1)

سه خواسته مهم این آیه، عبارت است از: 

 1. صبر و مقاومت (که حالتی روحی و درونی است)؛ 

 2. پایداری و ثبات قدم (که نمود بیرونی آن صبر است)؛ 

 3. غلبه بر کافران (که نتیجه صبر و ثبات است).